Naturoterapia
dla zwierząt

Question 1

Czytaj całą historię

Answer

Moi rodzice są wspaniałymi ludźmi kochają mnie i moje siostry jak nikogo na świecie dlatego dbają o Nas na każdym kroku. 22.03.2023 na swoje urodziny mama postanowiła zabrać mnie na rutynową kontrolę do weterynarza. W końcu kończę 6 lat warto sprawdzić jak działa maszyna pod moją skórą 😊 Pojechaliśmy do mojej kliniki w której bywałem zawsze i wszyscy mnie dobrze znali. Wujek weterynarz sprawdza i sprawdza naciskając to tu to tam, robi USG i zatrzymuje się w jednym miejscu sprawdzając kilkanaście sekund po czym woła kolegę który patrzy w ten monitor i wspólnie informują, że mam jakieś guzy. What?! Przecież czuję się mega dobrze :/ Rodzice nie wierzą dlatego stawiamy się za dwa tygodnie na wizytę ponowną ☹ znowu to samo jakieś guzy na USG na mojej śledzionie. W drodze powrotnej mama płacząc przekazuję tacie, że weterynarze mówią, że trzeba operować bo inaczej to 3 miesiące i koniec życia.. no jak przecież mam 6 lat :/ Rodzice się nie poddają jadą do najnowszej, najlepszej kliniki weterynaryjnej by to zweryfikować i.. znowu to samo guzy, operacja, wielka niewiadoma ile będę żył. Szok?! Niedowierzanie?! Płacz?! Niemoc?! Weterynarze dawali mi miesiąc może 3 na przeżycie więc zabieg ma być lada chwila.. ale moment moja mam nie chce oddawać mnie na „stół chirurgiczny”. Mówi, że na pewno jest inne wyjście. Kończyła medycynę i wie, że po coś ta śledziona w organizmie jest i wycięcie jej nie załatwi problemu, a jeśli załatwi to przyjdą inne związane z brakiem śledziony. Na kilka dni przed wyznaczona datą zabiegu moja mama siedząc zapłakana w domu zauważyła, iż patrzą to na nią to na niebieską koszulkę taty i zrozumiała, iż proszę by ją na mnie założyła. Jak to zrozumiała nie wiem nie gada po naszemu. I tak zaczęła się niesamowita przemiana mojej mamy i naszego życia gdzie stwierdziła, iż nie zgadza się na zabieg i oddaje moje życie w swoje ręce. Zaczął się magiczny czas, koloroterapii, muzykoterapii, animal reiki, ziołoterapii, litoterapii i całego tego dziwnego świata. O dziwo minęło już półtora roku od tej wizyty kontrolnej a ja dalej żyję, bawię się jak szczeniak, spędzam czas z rodzicami. A moja mama uratowała mi życie! No i mam tą śledzionę (cokolwiek to jest) 😊

Question 2

Czytaj całą historię

Answer

To była zła wiadomość. W dodatku nowotwór bardzo złośliwy… Nie wchodząc w detale, szybko miałem amputację i dziś skaczę na trzech łapach. Po tej cholernej operacji przez 3 miesiące chodziłem na jakieś zabiegi które nazywali chemią. Po jej zakończeniu miałem robione prześwietlenie płuc. Tam najczęściej się ten rak przenosi. Niestety okazało się że mam już pierwsze przerzuty. Niby czułem się dobrze…ale nie za bardzo już można było robić coś więcej. W końcu mam 11 lat i szczeniakiem już nie jestem. Po jakimś czasie Michał z którym mieszkam, zaczął do szamki dodawać mi jakieś kropelki. W smaku całkiem dobre a nazywały się CBD. W tym samym czasie też rozmawiał o mnie z Kasią. Słyszałem jak opowiada jej całą moją historię i dziwne słowo REIKI. Po kilku dniach zaczął mi puszczać jakąś dziwną…ale przyjemną muzykę. Światła w domy też zmieniały kolor. Zaczęliśmy też chodzić po wodę oligoceńską… bym już nie pił kranówki. Dostałem też jakieś zielone proszeczki do karmy. Po kilku tygodniach poszliśmy na kontrolę mojego zdrowia do lecznicy. Dziwne mieli miny ci lekarze. Uśmiechali się ale też i jakoś brwi do góry podnosili. Na zdjęciach jakie mi zrobili nie było już przerzutów. Zajebiście! 🙂 W dodatku Michał mój człowiek, zaczął częściej ze mną rozmawiać i to tak naprawdę od serca. W tym całym zamieszaniu jakoś tak jeszcze mocniej się ze sobą zgraliśmy. Czasem jak leżę sobie w takim pół śnie to czuję jak by ktoś mi się przyglądał. No ale nie mam pojęcia co to za uczucie. Najważniejsze, że czuję się dobrze. Wkurza mnie barak łapy, ale za to panie w sklepie jak mnie teraz widzą to zawsze coś tam wyjmą z pod lady. A… od czasu amputacji, przestałem chodzić na smyczy. Gdybym chciał to oczywiście bym sobie chodził swoimi ścieżkami…ale doceniam tą wolność i nie fikam za bardzo”

Question 3

Czytaj całą historię

Answer

Kiedy patrzysz na swojego psa, którego znasz od 12 lat jak bardzo jest nieszczęśliwy zaczynasz od badań, diagnostyki. Na końcu okazuje się, że jego smutek nie jest spowodowany żadną chorobą. Zgłosiłam się do Kasi, bo dowiedziałam się, że potrafi wyprowadzać psy i ich opiekunów z takich sytuacji. Kasia zrobiła ze mną bardzo szczegółowy wywiad i poprosiła o trochę czasu, by rozgryźć zagadkę. Okazało się, że Norman jest smutny, bo zaczęłam go traktować jak psiego staruszka – ograniczałam długość spacerów, przestałam się z nim bawić. Wszystko było przewidywalne i nudne. Norman chciał powrotu do naszych poprzednich zwyczajów, zabawy. I tak okazało się, że taka mała zmiana sprawiła, że mój Norman znów się uśmiecha, smutek zniknął z jego oczu. A ja odzyskałam swojego psa! Gdyby nie pomoc Kasi i jej Animal Reiki – nigdy bym na to nie wpadła, bo wydawało mi się, że dobrze robię. Polecam z całego serca!”

Question 4

Czytaj całą historię

Answer

Kiedy na prawdę kogoś kochasz, chcesz mu pomóc nawet w najmniej racjonalny sposób. Wtedy w naszym życiu pojawiła się Kasia. Porozmawiała ze mną i wytłumaczyła, że mój zły stan zdrowia, towarzyszące mi emocje i negatywne nastawienie (niewątpliwie miałam za sobą bardzo ciężki, obfity w negatywne doświadczenia, depresyjny rok) – to energia, którą przekazuję dalej. W pewnym sensie kluczem do lepszego stanu rzeczy, lepszego samopoczucia mojego psa – jest moja praca nad własnymi emocjami. Wspólnie postanowiłyśmy połączyć metody konwencjonalnego leczenia (leki, kroplówka) z tymi, które może ciężej jest pojąć, ale – kto wie – może pomogą? Jak to się zaczęło? Kasia nie musiała mnie długo przekonywać, bym zaczęła zmieniać kolor oświetlenia w domu. Szybko zmieniłam też muzykę, której słuchałam w trakcie pracy i wieczorami – na podobną do relaksacyjnej, medytacyjnej o odpowiedniej częstotliwości. Zaczęłam bardziej dbać o samopoczucie swoje, relaks, medytację, poczucie bezpieczeństwa, ale przede wszystkim – mojego psa. Nasze otoczenie stało się bardziej przyjazne (materiały, świece w określonych kolorach), spokój i relaks. Oboje (ja i pies) zaczęliśmy pić więcej wody, wspomagać się naturalnymi suplementami. Próbując okiełznać emocje, łzy próbowałam i przyniosło to niesamowity efekt. Jak jest dzisiaj? Parę miesięcy temu, zalewając się łzami, przyzwyczajałam się do pożegnania mojego czworonożnego przyjaciela. Nawet weterynarze nie dawali mu zbyt wiele szans na przeżycie. Jesteśmy jednak kilka miesięcy później. Pies odzyskał apetyt i choć jest już staruszkiem, a z wiekiem zmienia się dynamika zwierzątka, to z pewnością czuje się lepiej, jest radosny, nie cierpi i nigdzie się nie wybiera.”

Naturoterapia
dla zwierząt

Czym jest
naturoterapia?